Πότε το φλάς είναι απαραίτητο κατά την διάρκεια της ημέρας?

 

Πολλές φορές δημιουργείται το ερώτημα γιατί θα πρέπει να χρησιμοποιούμε φλάς κατά την διάρκεια της ημέρας και ενώ έχουμε την δυνατότητα να επεξεργαστούμε την φωτογραφία μετά.

 

Αν και οι πιο έμπειροι φωτογράφοι μπορεί ήδη να γνωρίζουν την απάντηση, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που θα ήθελαν την ανάλογη εξήγηση. Μια εύλογη ερώτηση είναι, γιατί να μην υπερεκθέσω απλά την φωτογραφία?

Η απάντηση λοιπόν είναι ότι αν θέλετε να διορθώσετε την φωτογραφία μετά την λήψη, η χρήση ενός φλας κατά τη διάρκεια της ημέρας θα κάνει την διόρθωση πολύ πιο εύκολη. Πιθανότατα να χρησιμοποιήσετε το φλας της κάμερας, αλλά και σε πολλές άλλες περιπτώσεις, ένα φλας εκτός κάμερας θα κάνει ακόμη πιο εύκολη την επεξεργασία.

 

Το θέμα είναι να αποτυπώσετε το ήδη υπάρχον φως αλλά και να συμπληρώσετε επιπλέον φως στο θέμα.

Οι επαγγελματίες φωτογράφοι χρησιμοποιούν συνήθως αυτήν τη μέθοδο όταν φωτογραφίζουν μια εκδοτική ή εμπορική καμπάνια και επίσης πολύ δημοφιλές σε πορτραίτα γάμων.

Το φλάς που προτιμούν και χρησιμοποιούν οι επαγγελματίες φωτογράφοι για επαγγελματικό αποτέλεσμα κάνει συγχρονισμό υψηλής ταχύτητας με το σύστημα κάμερας. Οι λάμψεις του φλάς πραγματοποιούνται τόσο γρήγορα που το ανθρώπινο μάτι δεν μπορεί καν να τις δει.

Μία από αυτές τις λάμψεις είναι αυτή που θα  χτυπήσει στον αισθητήρα.  Βέβαια η ισχύ της μπαταρίας των συγκεκριμένων φλάς αναλώνεται πολύ πιο γρήγορα, αλλά θα έχετε σίγουρα πολύ καλύτερη λήψη.

Ρυθμίστε το φλας λοιπόν σε συγχρονισμό υψηλής ταχύτητας και, στη συνέχεια, χρησιμοποιήστε softbox, ομπρέλα ή ό, τι άλλο συνηθίζετε να χρησιμοποιείτε για την διάχυση του φωτός.

Το μόνο που χρειάζεται μερικές φορές για να κάνετε αυτή τη διαδικασία είναι ένα φλας με κεφαλή ζουμ και έναν ανακλαστήρα. Εάν χρησιμοποιείτε φλας με κεφαλή ζουμ, ρυθμίστε το στο ευρύτερο ζουμ - το οποίο είναι συνήθως 14 mm. Στη συνέχεια, μετακινήστε το φλας εμπρός ή πίσω.

 

Γενικά να ξέρεις ότι τα φθηνότερα φλας δεν έχουν υψηλή ταχύτητα. Η γρήγορη ταχύτητα του φλας μπορεί επίσης να αντιμετωπίσει το θολό θέμα. Είναι ιδανικό για σπορ ή οτιδήποτε θέλετε να φωτογραφήσετε σε κίνηση.

 

Βρήκες χρήσιμο το άρθρο?

Θα χαρούμε να απαντήσουμε σε οποιαδήποτε ερώτηση σου!

Δημιουργική αντανάκλαση

Ένας διαφορετικός τρόπος απόδοσης πορτρέτου είναι χρησιμοποιώντας την δημιουργική αντανάκλαση.

 

Σαν ιδέα μπορεί να φαίνεται σχετικά εύκολο και ίσως και να είναι, αυτό που χρειάζεται είναι η βασική κατανόηση των βασικών μεταβλητών της αντανάκλασης, με αυτό τον τρόπο ξεκλειδώνονται περισσότερες επιλογές και διευρύνεται η οπτική στο κάδρο.

Ξεκινώντας από την κατανόηση του τρόπου λειτουργίας των αντανακλάσεων φωτός και, στη συνέχεια, επεκτείνοντας αυτήν την κατανόηση στο πεδίο της φωτογραφίας τα αποτελέσματα συνήθως κορυφώνονται.

Φτάνει να παρατηρήσετε το κάδρο καθώς απομακρύνουμε ή πλησιάζουμε την κάμερα στην διαθλαστική επιφάνεια.

Ο υπολογισμός της απόστασης είναι τα βασικό κλειδί για αυτού του είδους την φωτογράφιση και μπορεί να αποθεώσει την φωτογραφία σας, γι’ αυτό την προσοχή σας.

Δεν αρκεί μόνο να υπάρχει αντανάκλαση, αλλά αντανάκλαση σε επιθυμητή ποσότητα και ποιότητα.

Κάνοντας μερικούς υπολογισμούς γρήγορης απόστασης, μπορείτε να αρχίσετε να φαντάζεστε ότι το θέμα σας βρίσκεται στο προσκήνιο και ότι τα ανακλώμενα φώτα στο γυαλί λειτουργούν στην πραγματικότητα ως φόντο.

Το μείγμα φόντου και αντανάκλασης ενισχύει την διαφορετικότητα και τον πειραματισμό.

 

Καλές λήψεις!

 

Σου άρεσε το άρθρο?

Το δοκίμασες?

Τι γνώμη έχεις?

Θα χαρούμε πολύ να απαντήσουμε σε οποιαδήποτε ερώτηση σου.

Ζωγραφίζοντας με φως: Η μαγεία του Light Painting

 

Η τεχνική του light painting (“ζωγραφική με φως”) είναι μια από τις πιο μαγευτικές μορφές πειραματικής φωτογραφίας — και αν δεν την έχεις δοκιμάσει ήδη, ήρθε η ώρα. Μεγάλοι χρόνοι έκθεσης + μια φωτεινή πηγή σε κίνηση = εικόνες που μοιάζουν με όνειρο.

---

Τι είναι το Light Painting;

Σε γενικές γραμμές, light painting είναι μια τεχνική όπου χρησιμοποιείς μια κινούμενη φωτεινή πηγή (φακός, LED, λαμπάκι, laser, LED ταινία κ.λπ.) μέσα σε μια σκηνή όπου η κάμερα έχει ανοιχτό το κλείστρο για αρκετό χρόνο, ώστε οι γραμμές του φωτός να “ζωγραφίσουν” στο κάδρο.
Η βασική διαφορά από την κανονική φωτογραφία έγκειται ακριβώς σε αυτό: η μεγάλη έκθεση, η οποία επιτρέπει στο φως να κινηθεί και να χαράξει μονοπάτια πάνω στον αισθητήρα, ενώ τα στατικά στοιχεία παραμένουν “καθαρά”.

Μπορείς να πειραματιστείς καταλήγοντας σε ένα από τα κάτωθι είδη Light Painting ή και σε όλα μαζί 😊

• Light Drawing: η πηγή φωτός φαίνεται στην εικόνα.
• Light Painting: η πηγή φωτός δεν φαίνεται — καταγράφεται μόνο το αποτέλεσμα του φωτός.
• Kinetic Light Painting: η πηγή φωτός μένει στατική και κινείται η κάμερα, δημιουργώντας καλλιτεχνικά εφέ. 

Στην ιστορία της τεχνικής “light drawing / light painting” αναφέρεται συχνά ότι το πρώτο γνωστό παράδειγμα σχεδίου φωτός έγινε το 1889 από τον Marey και τον Demeny, με την εικόνα “Pathological Walk From in Front”. 

Σύμφωνα με την παρουσίαση (Light Painting History Presentation) το 1889 οι Marey & Demeny “δημιούργησαν την πρώτη γνωστή φωτογραφία light drawing” Fitzpatrick Institute for Photonics

Στην ιστοσελίδα Kalifa Etienne όπου αναλύει τους πειραματισμούς με το φως, αναφέρεται ότι ο Demeny τοποθέτησε λαμπτήρες στις αρθρώσεις ενός βοηθού για να καταγράψει την κίνηση με φως.

Συνοψίζοντας: η σύγχρονη βιβλιογραφία αναγνωρίζει τον Marey και τον Demeny ως πρωτοπόρους που δοκίμασαν ήδη στο τέλος του 19ου αιώνα τον συνδυασμό φωτός και κίνησης για φωτογραφική καταγραφή — δηλαδή μια πρώιμη μορφή αυτού που σήμερα λέμε light painting.

Man Ray – “Space Writing”

Η τεχνική του light painting πέρασε και στο πεδίο της τέχνης. Ο Man Ray το 1935 δημιούργησε τη σειρά “Space Writing”, όπου έγραψε με φως ενώ το κλείστρο ήταν ανοιχτό — ένα είδος καλλιτεχνικού light drawing.

Gjon Mili & Pablo Picasso, 1949

Το 1949, ο φωτογράφος Gjon Mili επισκέφτηκε τον Picasso στη Νότια Γαλλία για λήψεις με θέμα το φως. Unit 32 - Experimental Photograpghy
Ο Mili έδειξε στον Picasso προηγούμενες φωτογραφίες του — για παράδειγμα, όπου πατινέρ φορούσαν φώτα στα παπούτσια τους — και πρότεινε να δοκιμάσουν να “σχεδιάσουν με φως” μέσα στο σκοτάδι.
Ο Picasso ανέλαβε να “κρατήσει φως” σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, ενώ ο Mili άφησε ανοιχτό το κλείστρο για να καταγράψει τις τροχιές του φωτός. 
Από την πρώτη πεντάλεπτη δοκιμή προέκυψε μεγάλο ενδιαφέρον και έγιναν τουλάχιστον πέντε περαιτέρω συνεδρίες, δημιουργώντας περίπου 30 “σχέδια φωτός” τα οποία περιλάμβαναν, ακόμα και την υπογραφή του Picasso.
Οι φωτογραφίες αυτές παρουσιάστηκαν στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη το 1950. TIME

Ένα χαρακτηριστικό στη λήψη τους: ο Mili χρησιμοποίησε δύο κάμερες — μία για πλευρική άποψη και μία για μπροστινή — ώστε να καταγράψει τις κινήσεις από διαφορετικά σημεία. 

Αυτές οι φωτογραφίες είναι πολύ γνωστές ως οι “Light Drawings του Picasso”. 

---

Ποιες ρυθμίσεις να δοκιμάσεις (και γιατί)

Παρακάτω θα δεις πρακτικές ρυθμίσεις και τα λογικά βήματα για να μάθεις πώς να “γράφεις” με φως:

Παράμετρος	Προτεινόμενη αρχική ρύθμιση	Σκοπός / Τι να προσέξεις
ISO	ISO 100	Για ελαχιστοποίηση θορύβου, ειδικά στις μακρές εκθέσεις.
Διάφραγμα (f-stop)	f/5.6 – f/11	Διατηρεί περισσότερο βάθος πεδίου, ώστε οι φωτεινές γραμμές να μην ξεθωριάσουν.
Χρόνος έκθεσης / λειτουργία “Bulb”	Από 30 δευτερόλεπτα και πάνω ή Bulb mode	Αν η κάμερα δεν υποστηρίζει παραπάνω από 30″, εναλλακτικά χρησιμοποιείς Bulb mode (κρατάς ανοιχτό το κλείστρο όσο πατάς).
Ρυθμίσεις φωτισμού (δοκιμή σε υψηλό ISO)	Π.χ. ISO 6400 αρχικά για δοκιμές	Μια συμβουλή που "μετράει" είναι: “βάλε το ISO 100 + 6 stops ψηλότερα για να βρεις πόσα δευτερόλεπτα χρειάζεσαι στο φως του περιβάλλοντος” και μετά επέστρεψε το ISO σε 100 για τον τελικό χρόνο.
Εστίαση	Χειροκίνητη (manual focus), με φωτισμό εστίασης	Πριν κλείσει το φως, χρησιμοποιείς ένα βοηθητικό φακό/φως για να εστιάσεις — μετά κλειδώνεις την εστίαση.

Σημείωση: Δεν είναι ανάγκη να κινηθείς μακριά από τις βασικές ρυθμίσεις — πειραματίσου. Ξεκίνησε με ISO 100, f/8, και Bulb (ανάλογα τη διάρκεια που θες) και προσαρμόσου στην πορεία. 

---

Στάδια λήψης

1. Στήσε το τρίποδο
   Ο σταθερός προσανατολισμός της κάμερας είναι κλειδί — κάθε κίνηση που θα χάσει την εστίαση και θα θολώσει ο φακός θα διαλύσει το αποτέλεσμα αν προσπαθείς να κρατήσεις τη μηχανή στο χέρι. 

2. Εστίασε πριν τη σκοτεινιά
   Φωτίζεις το θέμα ή τη σκηνή με ένα βοηθητικό φως, εστιάζεις (AF ή MF), και μετά κλειδώνεις την εστίαση. Όταν το φως σβήσει, η κάμερα θα έχει ήδη την εστίαση. 

3. Άνοιξε την έκθεση
   Ξεκίνα την έκθεση — αν η κάμερα υποστηρίζει Bulb, πάτησε το κλείστρο και κράτα ανοιχτό όσο κινείσαι με το φως — αν όχι, ρύθμισε για μεγάλο χρόνo όπως 30″. 

4. Ζωγράφισε με φως
   Τώρα “βάλε χρώμα”: κινούμε τα φώτα μέσα στο κάδρο, σχεδιάζουμε γραμμές, γράφουμε γράμματα, δημιουργούμε οβάλ ή σπείρες. Η πιο εντυπωσιακή μαγεία συμβαίνει εδώ!

5. Ελέγχεις και διορθώνεις
   Κοίτα το αποτέλεσμα, κομμάτια που χρειάζονται ενίσχυση ή σβήσε για διορθώσεις. Μην φοβάσαι τις αποτυχημένες λήψεις — είναι μέρος της διαδικασίας. 

---

Εμβάθυνση: Πρόσθετες τεχνικές και tips

• Ζωγραφική από διαφορετικές γωνίες
  Μην φωτίζεις απλώς μπροστά — “βάψε” πλευρές, χαμηλά ή ψηλά, ώστε να αναδείξεις υφές και βάθος. 

• Κίνηση του χεριού
  Κράτησε το φως όσο πιο σταθερό κοντά στο σώμα σου όταν περιστρέφεις ή κινείσαι — μεγάλες άτακτες κινήσεις προκαλούν θόρυβο και ανομοιόμορφα σχέδια. 

• Συνδυασμός με πορτρέτα
  Μπορείς να κάνεις μαγικές φωτογραφίες πορτραίτου με light painting — φώτισε το πρόσωπο για ένα κλάσμα του χρόνου και βάλε φως γύρω για εφέ. Το σημαντικό: φώτισε το μοντέλο μία μόνο φορά για να μην προκαλέσεις αχνή κίνηση. 

• light painting (κίνησε την κάμερα)
  Όταν η πηγή φωτός είναι σταθερή, η κίνηση της ίδιας της κάμερας δημιουργεί γεωμετρίες, στυλ “ζωγραφικής”. 

• Όργανα light painting
  Εκτός από φακούς, υπάρχουν εξειδικευμένα εργαλεία όπως fiber-optics, σπάτουλες φωτός, φωτεινά ραβδιά, gels — τα οποία προσφέρουν πολλά εφέ. 

• Φόρεσε σκούρα ρούχα
  Με σκοτεινή ενδυμασία δεν αντανακλάται φως στο κάδρο και “εξαφανίζεσαι” από την εικόνα. 

• Διάλεξε σκοτεινό περιβάλλον
  Όσο πιο σκοτεινό το περιβάλλον, τόσο πιο “καθαρό” το σχέδιό σου από ανεπιθύμητο φως. Ένα σοκάκι, μια έρημη περιοχή ή σκιερό πάρκο είναι ιδανικά. 

• Ασφάλεια
  Σκοτάδι + εξοπλισμός = πιθανές πτώσεις ή εμπόδια. Γνώρισε τον χώρο ημέρα, προτίμησε να είσαι με παρέα και ενημέρωσε κάποιον πού θα είσαι. 

---

Γιατί να το δοκιμάσεις;

• Δημιουργείς φωτογραφίες που δε μοιάζουν με καμία!

• Εκφράζεις καλλιτεχνικά τη σκηνή με το φως

• Μαθαίνεις τις ρυθμίσεις της μηχανής “πάνω στη φωτιά”

• Είναι διασκεδαστικό — συνδυάζεις φωτογραφία και performance

---

Θέλεις να το δοκιμάσεις;

Ξεκίνα με λίγα εργαλεία — ένα φακό ή LED, ένα τρίποδο, και τη διάθεση να πειραματιστείς.
Ξέχνα τα λάθη και αφέσου, κράτα τις φωτεινές στιγμές — και θα δεις πως κάθε λήψη είναι μαγική εμπειρία.

Αν έχεις οποιαδήποτε απορία — για ρυθμίσεις, εξοπλισμό ή δημιουργικές ιδέες — είμαι εδώ για να βοηθήσω!

Δημοπρασία για έργα του Ansel Adams

O επιμελητής του έργου του Ansel Adams έχει συγκεντρώσει μια εκπληκτική συλλογή από 100 εκτυπώσεις του Adams που θα πουλήσει η Sotheby's σε δημοπρασία που θα πραγματοποιηθεί στις 14 Δεκεμβρίου. Εάν έχετε αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια αλλά και την διάθεση συλλογής κάποιων από αυτών των εκπληκτικών έργων, αυτή είναι η ευκαιρία σας!

Ένα από τα κομμάτια προς πώληση, το Moonrise, Hernandez, New Mexico, αναμένεται να φθάσει μεταξύ 700.000$ και 1 εκατομμυρίου δολαρίων!

 
Το Grand Tetons and the Snake River, Grand Tetons National Park, Wyoming, 1942, (η παραπάνω φωτογραφία), αναμένεται να πουληθεί μεταξύ 400.000$ και 700.000 $.

Μερικές μικρότερες εκτυπώσεις προσφέρονται ξεκινώντας από 5.000 $, η τιμή αυτή δεν είναι άπιαστο όνειρο, εάν πάντα θέλατε να έχετε κάτι από τον ίδιο τον Ansel Adams.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε τις προσφορές και να κάνετε προσφορά εάν επιθυμείτε, στον ιστότοπο του Sotheby.

 

7 κλισέ που μπορεί να εξοργίσουν φωτογράφους

Διάβαζα ένα άρθρο το οποίο και πιστεύω ότι πρέπει να μοιραστώ για έναν και μόνο λόγο.

Όλοι οι φωτογράφοι σε όλο τον κόσμο έχουν αντιμετωπίσει ή θα αντιμετωπίσουν στην πορεία τα παρακάτω τυπικά αιτήματα ή πεποιθήσεις από πελάτες, γνωστούς ή φίλους.

Πραγματικά αξίζει να τα δούμε.

 

Καλύπτουν ένα φάσμα ξεκινώντας από τον τρανταχτό γέλιο έως την οργή.

 

 Για να τα δούμε:

 

1.            «Θα με φτιάξεις στο Photoshop;»

 

Ναι, ναι το ξέρω! Το Photoshop κάνει τα μικρά θαύματα του (σε λογικά επίπεδα πάντα), αλλά ο πελάτης ή ο γνωστός ή ο φίλος δεν μπορεί να καταλάβει ότι:

Το Photoshop δεν μπορεί να επεξεργαστεί και να παρουσιάσει μια φωτογραφία πορτρέτου πχ όπως φαντάζεσαι ο πελάτης τον εαυτό του! Αυτό θα μπορούσε να το κάνει ίσως ένας ζωγράφος ή ένας γλύπτης φαντασιακά! Είναι φανερή η έλλειψη αυτοπεποίθησης ή αυτογνωσίας οπότε υπάγεται σε άλλον επαγγελματικό τομέα ο ενδιαφερόμενος και όχι στον φωτογράφο. Εκεί λοιπόν είμαστε στην δυσάρεστη θέση να εξηγήσουμε και να στεναχωρήσουμε τον πελάτη μας για τα ευκόλως εννοούμενα.

 

2.            "Σου αρέσει το φίλτρο που έβαλα?"

 

Αφού λοιπόν έχεις φάει 3 ώρες στην καλύτερη περίπτωση να στήσεις, να φτιάξεις σκηνικό, να φωτίσεις, να εκτελέσεις μια φωτογράφιση και την παραδίδεις, την παίρνει ο πελάτης, κοτσάρει ένα φίλτρο IG (Instagram) και σου λέει: Έβαλα κι αυτό το φίλτρο, πως σου φαίνεται? Πως να μου φανεί δλδ που ο κόπος μου πήγε χαμένος ε?

 

Το παρακάτω είναι και το χειρότερο μου…

3.            «Ο καθένας μπορεί να είναι φωτογράφος του δρόμου!»

 

Αυτό που πιστεύουν ότι με μια φωτογραφική μηχανή και με το να μην ντρέπονται να κοτσάρουν την μηχανή τους και να φωτογραφίζουν ότι να ναι είναι φωτογραφία δρόμου δεν είναι απλά εξοργιστικό, για μένα είναι ασέβεια.

Χρειάζονται χρόνια εμπειρίας και πρακτικής για μπορέσουν οι φωτογραφίες να σταθούν και να έχουν μια αξία.

 

 

4.            «Αγόρασα μια ακριβή κάμερα αλλά οι φωτογραφίες μου…μπλα μπλα μπλα»

 

Κλασικό και τυπικό παράδειγμα.

Δεν αρκεί μια ακριβή κάμερα, ποτέ δεν ήταν αρκετό αυτό (ευτυχώς!). Η σκληρή δουλειά σε όλους τους τομείς που εντάσσεται η φωτογραφία κάνει την διαφορά και ποτέ η κάμερα μόνο.

 

5.            «Θα φέρεις την φωτογραφική σου?»

 

Μα φυσικά!

Δεν υπάρχει ζωή για τον φωτογράφο της παρέας! Όλοι πρέπει να περνάνε καλά στα πάρτι και στις εκδρομές και ο φωτογράφος της παρέας εννοείτε ότι δεν πρέπει να συμμετέχει σε αυτό παρά μόνο με την ιδιότητα του φωτογράφου. Να περνάνε όλοι καλά και ο φωτογράφος τους να φροντίζει να τους τραβάει εμφανίζοντας την καλύτερη φωτογραφία που θα είχαν ποτέ!

Τι εγωιστικό!

 

6.            "Θα μου κάνεις φιλική τιμή ε? "

 

Ναι βέβαια, θα σου κάνω τσάμπα φωτογράφιση και θα είναι και η καλύτερη δουλειά μου! Διότι ως γνωστό ο φωτογράφος δεν κάνει και τίποτα! Άσε που κατά την γνώμη μου, οι φίλοι θα έπρεπε από μόνοι τους να δώσουν και μεγαλύτερη αμοιβή για να στηρίξουν τον φίλο τους. Φυσικά δεν μιλάμε σε περίπτωση αδυναμίας πληρωμής, αλλά για την περίπτωση που σε άλλον φωτογράφο ο φίλος μας θα πλήρωνε αδρά.

 

7.            "Οι φωτογράφοι δεν έχουν πραγματική δουλειά!"

 

Σταθερό κλισέ σε μια κοινωνία που θεωρεί ότι όταν κάνεις αυτό που αγαπάς και όταν δεν έχεις σταθερό ωράριο δεν εργάζεσαι. Επιτέλους ας σταματήσει αυτή η νοοτροπία! Ο φωτογράφος είναι εξίσου σκληρά εργαζόμενος ο οποίος διαθέτει χρόνο, τεχνική, εξοπλισμό και αναλαμβάνει συγκεκριμένο project να το βγάλει εις πέρας. Αυτό λέγεται ΕΡΓΑΣΙΑ και η εργασία αμείβεται, είναι τόσο απλό!

 

Ενδεχομένως να υπάρχουν και άλλα που έχεις ακούσει και σε εκνευρίζουν, πολύ θα ήθελα να τα ακούσω.

 

Το άρθρο που σας έλεγα: The Phoblographer

 

 

 

 

Κάμερα VS ανθρώπινο μάτι

Σύγκριση που με βοήθησε να καταλάβω πολλά περί White Balance…

Πάμε λοιπόν...

Ίδιες λειτουργίες

Εστίαση εικόνας: Τα ανθρώπινα μάτια και ο φακός της κάμερας εστιάζουν και οι δύο μια ανεστραμμένη εικόνα σε μια ευαίσθητη στο φως επιφάνεια. Στην περίπτωση μιας κάμερας, εστιάζεται σε φιλμ ή αισθητήρα. Στα μάτια μας, η ευαίσθητη στο φως επιφάνεια είναι ο αμφιβληστροειδής στο εσωτερικό του βολβού.

Ρύθμιση φωτός: Τόσο το μάτι όσο και η κάμερα μπορούν να ρυθμίσουν την είσοδο φωτός. Σε μια κάμερα, γίνεται με τον έλεγχο διαφράγματος στο φακό, ενώ στο μάτι, γίνεται μέσω της ίριδας η οποία ανάλογα μεγαλώνει ή μικραίνει.

 

 

Διαφορές

Από την μία έχουμε απόλυτη μέτρηση φωτός και από την άλλη έχουμε υποκειμενική. Τι σημαίνει αυτό? Με απλά λόγια, το ανθρώπινο μάτι είναι μια υποκειμενική συσκευή. Δηλαδή τα μάτια μας λειτουργούν σε αρμονία με τον εγκέφαλό μας και δημιουργούν εικόνες που αντιλαμβανόμαστε. Τα μάτια μας ρυθμίζουν την εστίαση και μεταφράζουν τα φωτόνια (φως) σε ηλεκτρική ώθηση που μπορεί να επεξεργαστεί ο εγκέφαλός μας. Από εκεί και πέρα, όλα αφορούν τον εγκέφαλό μας ο οποίος αναπροσαρμόζει συνεχώς την ισορροπία χρωμάτων σύμφωνα με το περιβάλλον φωτισμού. Με άλλα λόγια, τα μάτια μας ξέρουν τι πρέπει να θεωρηθεί κόκκινο ή λευκό ή μαύρο κ.λπ. κάθε στιγμή.

Μια κάμερα, από την άλλη, είναι μια απόλυτη συσκευή μέτρησης. Μετρά το φως που χτυπά μια σειρά αισθητήρων, αλλά ο αισθητήρας είναι "χαζός" και τα σήματα που καταγράφονται πρέπει να ρυθμιστούν ώστε να ταιριάζουν στη θερμοκρασία χρώματος του φωτός με την οποία φωτίζουμε τη σκηνή πχ

Εστίαση φακού: Στην κάμερα, ο φακός κινείται πιο κοντά ή πιο μακριά για εστίαση. Στα μάτια μας, ο φακός αλλάζει σχήμα για εστίαση, οι μύες στα μάτια μας αλλάζουν το πραγματικό σχήμα του φακού μέσα στα μάτια μας.

Ευαισθησία στο φως: Ένα φιλμ ή ένας αισθητήρας σε μια κάμερα είναι ομοιόμορφα ευαίσθητα στο φως. Ο ανθρώπινος αμφιβληστροειδής δεν είναι. Επομένως, όσον αφορά την ποιότητα της εικόνας και τη λήψη, τα μάτια μας έχουν μεγαλύτερη ευαισθησία σε σκοτεινές τοποθεσίες από μια κάμερα.

Υπάρχουν καταστάσεις φωτισμού που δεν μπορούν να τραβήξουν εύκολα οι ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές δηλαδή οι φωτογραφίες θα βγουν θολές ή με «θόρυβο» (κόκκος). Για παράδειγμα, εσύ μπορείς να παρατηρήσεις μια εικόνα υπό το φως φθορισμού κάτω από ένα μικροσκόπιο με κύτταρα ή μικροοργανισμούς αλλά είναι σχεδόν αδύνατη αυτή η λήψη από μια συνηθισμένη κάμερα. Αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι η ποσότητα φωτός που εισέρχεται στην κάμερα είναι πολύ χαμηλή.

 

Το ανθρώπινο μάτι ως κάμερα. Ως γρήγορη επανατοποθέτηση, ας ρίξουμε μια ματιά στο πώς κάθε ένα από τα στοιχεία στα μάτια μας είναι παρόμοιο με αυτό σε μια κάμερα:

 

   

Ο κερατοειδής συμπεριφέρεται σαν το στοιχείο του μπροστινού φακού ενός φακού. Μαζί με το φακό, που βρίσκεται πίσω από την ίριδα, είναι τα στοιχεία εστίασης του ματιού. Ο κερατοειδής παίρνει ευρέως αποκλίνουσες ακτίνες φωτός και τις κάμπτει μέσω της κόρης, το στρογγυλό άνοιγμα στο κεντρικό τμήμα της έγχρωμης ίριδας.

Η ίριδα και η κόρη,  δρουν σαν το διάφραγμα της κάμερας. Η ίριδα είναι ένας μυς που, όταν συστέλλεται, καλύπτει όλα εκτός από ένα μικρό κεντρικό τμήμα του φακού, επιτρέπει ρυθμιζόμενο έλεγχο της ποσότητας φωτός που εισέρχεται στο μάτι, έτσι ώστε το μάτι να μπορεί να λειτουργεί καλά σε ένα ευρύ φάσμα συνθηκών θέασης, από ελάχιστο έως πολύ έντονο φως.

Τέλος, ο αμφιβληστροειδής, είναι το αισθητήριο στρώμα που ευθυγραμμίζεται στο πίσω μέρος των ματιών μας. Λειτουργεί σαν αισθητήρας απεικόνισης σε μια ψηφιακή φωτογραφική μηχανή. Ο αμφιβληστροειδής έχει πολλά νευρικά κύτταρα φωτοϋποδοχείς που βοηθούν να αλλάξουν τις ακτίνες φωτός σε ηλεκτρικά ερεθίσματα και να τα στείλουν μέσω του οπτικού νεύρου στον εγκέφαλο όπου τελικά λαμβάνεται και γίνεται αντιληπτή μια εικόνα. Λόγω αυτής της λειτουργίας λήψης και αντίληψης, ο αμφιβληστροειδής είναι, ίσως, το πιο σημαντικό συστατικό των ματιών μας. Όπως και με την κάμερα, εάν το "φιλμ" είναι κακής ποιότητας, έτσι και το μάτι (δηλαδή ο αμφιβληστροειδής), αν δεν λειτουργεί σωστά, ανεξάρτητα από το πόσο καλό υπόλοιπο του ματιού, δεν θα έχουμε καλή οπτική.

Τι είναι το ISO και γιατί είναι σημαντικό;

Το ISO είναι ο αριθμός που δηλώνει την ευαισθησία στο φως ενός αισθητήρα. Μετριέται σε αριθμούς (όπως 100, 200, 400, 800 κ.λπ.). Μερικές φορές, αυτός ο αριθμός είναι επίσης γνωστός ως "αριθμός ISO" ή, ASA στο φιλμ. Ιστορικά, όσο χαμηλότερος είναι ο αριθμός ISO, τόσο χαμηλότερη είναι η ευαισθησία της ταινίας και τόσο λεπτότερος είναι ο κόκκος στις φωτογραφίες ή τις λήψεις που τραβάτε. Αυτό έχει επίσης μεταφραστεί αρκετά καλά στην ψηφιακή φωτογραφία: Το υψηλότερο ISO σας δίνει υψηλότερη ευαισθησία, αλλά με κόστος μεγαλύτερο ψηφιακό θόρυβο (κόκκο).

Το ISO είναι η ένδειξη του πόσο ευαίσθητη είναι μια ταινία στο φως. Αυτό σημαίνει ότι όσο υψηλότερη είναι η ρύθμιση ISO, τόσο πιο ευαίσθητος είναι ο φωτισμός του αισθητήρα κάμερας. Κατά συνέπεια, εάν τραβάς μια φωτογραφία με ρυθμίσεις ISO 400, χρειάζεσαι μόνο το 1/4 του φωτός που θα χρειαστεί για να τραβήξεις μια φωτογραφία με τις ρυθμίσεις κάμερας ISO 100.

Προσπαθώντας να εντοπίσουμε το ISO του ανθρώπινου ματιού

Το πραγματικό πρόβλημα με το ανθρώπινο μάτι είναι ότι, σε αντίθεση με τους αισθητήρες και τα φιλμ, τα μάτια μας δεν έχουν συγκεκριμένα επίπεδα ISO. Ωστόσο, τα μάτια μας έχουν μεγάλη ικανότητα να προσαρμόζονται φυσικά στα επίπεδα φωτισμού περιβάλλοντος ακόμη και κάτω από τις πιο άσχημες συνθήκες φωτισμού.

Ωστόσο, το ανθρώπινο μάτι έχει ένα δυνατό ατού: μπορεί να τροποποιήσει τη δική του ευαισθησία στο φως. Μετά από περίπου 15 δευτερόλεπτα σε χαμηλότερο φως, το σώμα μας αυξάνει το επίπεδο ροδοψίνης (υποδοχέας ο οποίος ενεργοποιείται με το φως στον αμφιβληστροειδή μας) και μέσα στην επόμενη μισή ώρα σε χαμηλό φωτισμό, τα μάτια μας γίνονται πιο ευαίσθητα. Στην πραγματικότητα, μελέτες έχουν δείξει ότι τα μάτια μας είναι περίπου 600 φορές πιο ευαίσθητα τη νύχτα από ό, τι κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι το ανθρώπινο μάτι είναι σαν τη μεγαλύτερη, ταχύτερη αυτόματη κάμερα που υπάρχει. Κάθε φορά που αλλάζουμε οπτική, το μάτι μας (και ο αμφιβληστροειδής) αλλάζει οτιδήποτε άλλο για να αντισταθμίσει την εστίαση η ίριδα, το δυναμικό εύρος προσαρμόζεται συνεχώς για να διασφαλιστεί ότι η όρασή μας είναι όσο καλύτερη θα μπορούσε να είναι.

Εκτός από την ευθεία ευαισθησία του φωτός, η δυναμική εμβέλεια του ανθρώπινου ματιού είναι επίσης εκπληκτική.

Το κλειδί: Ταχύτητα κλείστρου

Το σημείο όπου η σύγκριση μας γίνεται πολύπλοκη είναι όταν συνδυάζουμε με ταχύτητα κλείστρου. Για να κάνουμε μια παρόμοια σύγκριση μεταξύ του ανθρώπινου ματιού και μιας κάμερας, μπορούμε πολύ εύκολα να συγκρίνουμε τα ανοίγματα και το ISO. Αλλά οι ταχύτητες κλείστρου το καθιστούν περίπλοκο, επειδή μια κάμερα μπορεί να παραμείνει ανοιχτή για όσο θέλουμε. Στην πραγματικότητα, υπάρχουν φωτογραφίες που λαμβάνονται με άνοιγμα κλείστρου 6 μήνες! κάτι που προφανώς δεν μπορεί να κάνει το ανθρώπινο μάτι.

Η εξερεύνηση της ταχύτητας κλείστρου ενός ανθρώπινου ματιού είναι στην πραγματικότητα εκπληκτικά περίπλοκη, αλλά ας δούμε τα βασικά. Εάν έχετε δει ποτέ απλό animation, θα έχετε παρατηρήσει ότι εάν δεν έχετε αρκετά καρέ ανά δευτερόλεπτο, τα πράγματα μπορεί να μοιάζουν «στατικά». Εάν επρόκειτο να δείτε ένα ποδοσφαιρικό παιχνίδι στα 1fps (1 καρέ ανά δευτερόλεπτο), για παράδειγμα, θα βλέπετε ουσιαστικά μια εικόνα (καρέ) ανά δευτερόλεπτο (με μέγιστη ταχύτητα κλείστρου 1 δευτερόλεπτο). Προφανώς, αυτό δεν θα κάνει καλό ούτε στην ψυχαγωγία αλλά ούτε στο ανθρώπινο μάτι μιας και έχει «ταχύτητα κλείστρου» μεγαλύτερη από αυτήν. Τώρα το πόσα καρέ μπορεί να δεο ανθρώπινο μάτι… είναι σίγουρα μια ερώτηση παγίδα επειδή εξαρτάται από τον τρόπο μέτρησης των αποτελεσμάτων.

Για μεγαλύτερη εξερεύνηση σε αυτό το ερώτημα, προτείνω ανεπιφύλακτα να επισκεφθείτε το 100fps.com

Ωστόσο, για φωτογράφηση με χαμηλό φωτισμό, δεν χρειάζεται να γνωρίζουμε την ελάχιστη ταχύτητα κλείστρου του ανθρώπινου ματιού, αλλά τη μέγιστη. Προφανώς, μπορούμε να καθίσουμε τέλεια ακίνητα και να κοιτάζουμε ένα δάσος στο σκοτάδι για μισή ώρα, αλλά μπορεί και να μην μπορούμε να «δούμε» τίποτα, παρόλο που, θεωρητικά, είχαμε έκθεση μισής ώρας.

Επίσης, μια κάμερα ενδέχεται να μπορεί να καταγράψει κάτι σε αυτή τη μισή ώρα (αλλά ίσως όχι).

Όσον αφορά τα μάτια μας, δεν έχει νόημα να μιλάμε για «ταχύτητα κλείστρου» γιατί τα μάτια μας βλέπουν με εκθετική αποσύνθεση και η όραση μας είναι μια συνεχής διαδικασία. Με άλλα λόγια, τα μάτια μας ακόμα κι όταν θα πάρουν πολλαπλές «εκθέσεις» ο εγκέφαλός μας θα τις συνδυάσει με τέτοιο τρόπο, ώστε να λάβουμε μια πιο ουσιαστική εικόνα.

Λοιπόν, ποιο είναι το ISO όταν μιλάμε για κάμερες, έναντι του ανθρώπινου ματιού;

Το ανθρώπινο μάτι είναι εξαιρετικά καλό στην λήψη εικόνων με έντονο φως και φυσικά δεν τίθεται θέμα «θορύβου» επειδή ο εγκέφαλός φιλτράρει τα οποιαδήποτε προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα μάτια μας (απλώς σκέψου πώς ο εγκέφαλός σου φιλτράρει συνεχώς τα δύο τυφλά σημεία που έχεις - ένα σε κάθε μάτι - ακόμα κι αν κλείνεις το ένα μάτι και κοιτάζεις με το άλλο. Εάν δεν έχεις κάνει ποτέ το πείραμα με το τυφλό σημείο – δοκίμασε το θα εκπλαγείς!!!

Για παράδειγμα, ας πούμε ότι το ελάχιστο ISO των ματιών μας, σε μια φωτεινή ηλιόλουστη ημέρα, είναι το ISO 25. Γιατί 25; Επειδή αυτό είναι το φιλμ με το χαμηλότερο ISO που χρησιμοποιείται αυτήν τη στιγμή, με το λιγότερο κόκκο και την υψηλότερη ποιότητα. Εάν το χαμηλότερο ISO των ματιών μας είναι 25 και τα μάτια μας είναι 600 φορές πιο ευαίσθητα στο σκοτάδι, αυτό σημαίνει ότι το μέγιστο ISO του ανθρώπινου ματιού θα ήταν περίπου 15.000ISO περίπου. Εάν πούμε ότι το ISO 100 είναι το βασικό μας ISO για το ανθρώπινο μάτι (το οποίο είναι λογικό, δεδομένου ότι συγκρίνουμε τα μάτια με τις ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές και οι περισσότερες ψηφιακές SLR αυτές τις μέρες ξεκινούν από το ISO 100) - το μέγιστο ISO είναι περίπου 60.000.

Όταν βλέπουμε κάμερες με 102.000 ISO (Όπως η Nikon D3S), είναι εύκολο να καταλάβουμε ότι η «ανθρώπινη» τεχνολογία μας, αρχίζει να υστερεί σε σχέση με την τεχνολογία των κατασκευαστών κάμερας!

Την κάμερα και τα μάτια σας

&

Καλές λήψεις!!!!

 

Ισορροπία της τριαδικής χρωματικής σύνθεσης

Θυμάμαι όταν είχα ξεκινήσει μαθήματα αναλογικής φωτογραφίας, όταν ο δάσκαλος μας ζήτησε ως άσκηση να τραβήξουμε φωτογραφίες απομονώνοντας 3 χρώματα μόνο. Δεν μας είχε ζητήσει συγκεκριμένα χρώματα ή οποιαδήποτε άλλη οδηγία, απλά 3 χρώματα στο καρέ.

Ήταν ίσως η πιο δύσκολη άσκηση για μένα, το έβρισκα βαρετό και ίσως και άχρηστο. 

Αυτό βέβαια ήταν αρκετό καιρό πριν καταλάβω την δύναμη της χρωματικής σύνθεσης (την οποία δεν νομίζω να σταματήσω ποτέ να την μαθαίνω.)

Είναι ένας πολύ καλός πειραματισμός να προσπαθήσεις για την αρμονία των χρωμάτων στην σύνθεση σου.

Πάμε λοιπόν.

Βασικές έννοιες και κατηγορίες χρωμάτων.

Παρακάτω βλέπουμε τον δωδεκαμερή χρωματικό κύκλο ο οποίο δείχνει ποια είναι βασικά (πρωτογενή) και ποια τα συμπληρωματικά (δευτερογενή) χρώματα.

 

 

Βασικά λοιπόν χρώματα είναι το κίτρινο, το μπλε και το κόκκινο.

Αναμειγνύοντας τα βασικά χρώματα προκύπτουν τα συμπληρωματικά τους .

Συμπληρωματικά χρώματα λοιπόν είναι το πορτοκαλί, το πράσινο και το μοβ .

Τα συμπληρωματικά αποτελούνται από:

κίτρινο + μπλε = πράσινο

κίτρινο + κόκκινο = πορτοκαλί

κόκκινο + μπλε = μοβ

 

Με την ανάμειξη των βασικών με τα συμπληρωματικά δημιουργούμε χρώματα τα οποία χαρακτηρίζονται ως τριτογενή.

 

Ψάχνοντας λοιπόν την αρμονία των χρωμάτων θα μπορούσαμε να πούμε ότι όσο πιο απλή είναι η τάξη, τόσο πιο σαφής είναι η αρμονία.

Αρμονία λοιπόν σημαίνει ισορροπία των δυνάμεων, και όταν λέμε δυνάμεις εννοούμε τα χρώματα που επιλέγουμε σε ένα καρέ (στην προκειμένη περίπτωση), σε συνδυασμό με την ισορροπία που δημιουργούν στον εγκέφαλό μας.

 

Φτάνουμε λοιπόν στην ισορροπία της τριαδικής χρωματικής σύνθεσης

Διαλέγοντας λοιπόν από το δωδεκαμερή χρωματικό κύκλο τρία χρώματα που το σχήμα σύνδεσής του είναι το ισόπλευρο τρίγωνο, δημιουργούμε μια αρμονική συγχορδία τριών τόνων. Κίτρινο, Κόκκινο, Μπλε είναι η ισχυρότερη από τις συγχορδίες τριών πρωταρχικών χρωμάτων.

Τα δευτερεύοντα χρώματα Πράσινο, Πορτοκαλί, Μοβ αποτελούν επίσης μια τριμερή συγχορδία τόνων ακρετά ισχυρή. Και μετά μπορούμε να πειραματιστούμε δημιουργώντας τριαδικές αρμονικές χρωματικές συνθέσεις με ισοσκελή τρίγωνα στα τριτογενή χρώματα.

 

 

Είναι ένας πολύ καλός πειραματισμός να προσπαθήσεις για την αρμονία των χρωμάτων στην σύνθεση σου και σίγουρα θεωρητικά αλλά και πρακτικά ισχύει, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι νόμος. Νόμος είναι αυτό που είσαι και αυτό που θέλεις κάθε στιγμή.

Η φωτογραφία σε καλεί να την μάθεις μόνο και μόνο για να «ανοίξεις» τα μάτια της μέσα σου, μετά σου ζητάει να ξεχάσεις και να αφιερωθείς μόνο σε αυτήν, με τα δικά της μάτια.

 

 

Καλούς πειραματισμούς

&

Καλές λήψεις!!!